โลกแบบไหนที่ทำให้ตัวเองมีความสุข?
คนเรามีโลกของตัวเอง เป็นโลกส่วนตัว แต่โลกแบบไหนที่ทำให้ตัวเองมีความสุข? เราสร้างโลกแคบ ๆ แล้วเราก็อึดอัด ใครเข้ามาใกล้โลกเรา ก็รู้สึกว่าเขามารบกวนเรา แต่ถ้าใจเรากว้าง มีเมตตา มีปัญญา ก็ไม่มีอะไรจะมาบีบคั้นจิตใจเราได้ กลายเป็นความเป็นอิสระ
การที่เรามาฝึกทำใจให้กว้าง เป็นการเปลี่ยนชีวิต เปลี่ยนทัศนคติ เปลี่ยนความคิด เปลี่ยนมุมมองใหม่ของเรา เราสามารถทำใจให้กว้างไม่มีขอบเขตได้ แล้วเราก็ไม่ทุกข์ แต่ไม่ค่อยได้ใช้งานเขาเท่าไหร่ จะใช้ก็ต่อเมื่อทุกข์
ทำไมไม่ใช้ทุกวันกับทุกเรื่อง?
ใช้ใจที่ว่าง ใจที่สุข ใจที่กว้าง
พระครูวินัยธรประเสริฐ ฐานังกโร · สำนักวิปัสสนาพัฒนาทางจิต จ.ตรัง · คำสอนก่อนเพล วันเข้าพรรษา ๒ สิงหาคม ๒๕๖๖
ทำไมต้องใช้เฉพาะตอนที่ทุกข์ ทำไมไม่ใช้ทุกวันกับทุกเรื่อง ทำไมต้องรอให้ทุกข์ก่อน? พอรอให้ทุกข์ก่อน ก็เลยหาทางออกไม่ได้ เพราะไม่ชำนาญ เพราะฉะนั้น ทำให้เป็นปกติตรงนี้จะเป็นประโยชน์กับชีวิตเรามากเลย ไม่ใช่แค่ทำให้ว่าง ทำใจให้กว้าง แต่ทำให้ว่าง ให้กว้าง แล้วนำไปใช้ประโยชน์ ด้วยการเอาจิตที่ว่างมารับรู้ ทำความเข้าใจในอารมณ์หรือในเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น แล้วเราจะได้ประโยชน์สูงสุดจากธรรมะ เราจะรู้ว่าธรรมะมีค่ากับชีวิตเรา
ถ้าอยากให้ใจที่ว่างตั้งอยู่นาน ๆ ทำอย่างไร? ถ้าอยากให้อยู่นาน ก็ให้ใช้งานบ่อย ๆ อย่าปล่อยทิ้ง ใจที่ว่างแล้วเหมือนทรัพย์สมบัติที่ติดตัวเรา ไม่เหมือนเพชรที่ตั้งเอาไว้เฉย ๆ พอไปส่องแต่ละทีก็ปลื้มใจ แต่ใจที่ว่างของเราต้องใช้ทุกวัน ให้เป็นปกติ
เปลี่ยนใหม่! ตั้งเจตนาที่จะใช้ใจที่ว่าง ใจที่สุข ใจที่กว้าง แทนการใช้ใจที่มีตัวตน แทนการใช้ใจที่เป็นกิเลส แทนการใช้ใจที่เป็นโทสะ
และจงเห็นคุณค่าของจิตที่ดีของตัวเอง เห็นความสามารถของตัวเอง บางทีเรามองข้ามความดีของตัวเอง เรามักจะบอกว่าเราทำได้แค่ช่วงสั้น ๆ แต่ทำได้สั้น ๆ ก็คือทำได้ เหมือนแสงสว่างจากฟ้าแลบ ก็คือแสงสว่าง ส่องทางให้เราเดินได้ แล้วเมื่อฟ้าแลบถี่ ๆ เราก็จะมีแสงสว่างส่องทางให้เราเดินไปเรื่อย ๆ ได้
เพราะฉะนั้น เอาใจที่ว่างมาใช้งานบ่อย ๆ ใช้ให้เป็นปกติ เดี๋ยวเราก็จะรู้ว่าธรรมะดีอย่างนี้เอง แต่ละวันไม่ทุกข์เลย แค่ไม่ทุกข์ก็ดีมากแล้ว
