การเติมความสุข ให้ตัวเอง
จิตที่ยังมีความสุขน้อย ยังมีกำลังน้อย ก็เหมือนเด็กแรกเกิด…
การเติมความรู้สึกดี ๆ เติมความสุข ความนุ่มนวล ความอ่อนโยนลงไปในใจตัวเองบ่อย ๆ เป็นการเมตตาจิตที่ยังอ่อนแอหรือจิตที่ยังเป็นเด็กอยู่ของเราให้เจริญเติบโตขึ้น ให้แข็งแรงขึ้น
การเติมความสุขให้ตัวเอง
เป็นการทำลายความเห็นแก่ตัวไปด้วยในตัว
พระครูวินัยธรประเสริฐ ฐานังกโร · บ้านสวนน้ำ เขาฉกรรจ์ จ.สระแก้ว · ๑๐ ธันวาคม ๒๕๖๗
การเติมความสุขให้ตัวเอง เป็นการทำลายความเห็นแก่ตัวไปด้วยในตัว เพราะเมื่อไหร่ที่จิตคนเรามีความสุข มีความอิ่ม เมตตาก็จะเกิดขึ้นมา จะไม่เห็นแก่ตัว เป็นความสุขที่ไม่อิงอามิส เป็นนิรามิสสุขที่เกิดจากการกำหนดรู้จิตที่ดีของตนเอง พอนึกถึงความรู้สึกดี ๆ ความสุขก็เกิดขึ้นมา จิตก็อิ่มขึ้นมา แล้วเขาก็เต็ม นั่นแหละจิตคนเรา
พอเราเติมความสุขให้ตัวเองมาก ๆ ใจเราเต็มไปด้วยความสุข แล้วรู้สึกยังไง? ความสุขแบบนี้อยากเก็บไว้คนเดียวหรือเปล่า หรือว่าพอสุข อิ่ม มีปีติขึ้นมาปุ๊บ คิดถึงพ่อถึงแม่ ถึงลูก ถึงพี่ ถึงน้อง ถึงคนที่เรารู้สึกสงสาร ถึงคนที่เรารู้สึกดี… จิตจะไปเองโดยอัตโนมัติ อยากให้บุคคลเหล่านั้นได้สัมผัสรับรู้ถึงความสุขนี้ไปด้วย นี่คือความสุขที่เกิดจากบุญ เมตตาก็จะเกิดขึ้นเองโดยปริยาย มีความปรารถนาดีให้กับทุกคน แต่ถ้าความสุขที่เกิดจากการได้สิ่งของมาอย่างที่ถูกใจเรา ถามว่า มีความรู้สึกเมตตา อยากให้คนอื่นได้รับความสุขแบบนี้ด้วยหรือเปล่า บางคนอาจจะรู้สึกแค่อยากอวด แต่ไม่ได้อยากให้คนอื่นมีความสุขด้วย
จิตที่เป็นกุศล จิตที่มีเมตตา จะทำให้บุคคลนั้นมีความสงบ มีความอิ่ม อยู่อย่างมั่นคงในอารมณ์ และป้องกันความอยากไปในตัว ป้องกันความอยากที่จะเอามา มีแต่ความอยากที่จะให้แทน และยิ่งเราให้ความสุขออกไป จิตเราก็ยิ่งมีความสุขมากขึ้นด้วย
เพราะฉะนั้น เติมความสุขให้ตัวเองทุกวัน
