ยอมรับในสิ่งที่เป็นไป ความทุกข์จะลดลง
อารมณ์ต่าง ๆ ที่เข้ามากระทบทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ นั่นคือกระแสโลก เมื่อไหร่ที่จิตเราไหลตามหรือคล้อยตามอารมณ์นั้น เราก็จะรู้สึกเจอคลื่น แล้วเราก็โยกเยกไปด้วย ใช่ไหม?
แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่เราถอยจิตออกมา แยกส่วนระหว่างจิตของเรากับอารมณ์ที่เกิดขึ้น จิตก็จะไม่คล้อยตาม เราจะเป็นเพียงผู้รู้ รู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ทำความเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อเข้าใจแล้วก็ปล่อยไป ไม่ต้องยึดเอาไว้
แต่ถ้ายังไม่เข้าใจ ก็อาจจะเก็บไว้นานหน่อย เพื่อพิจารณาไตร่ตรอง พอเข้าใจแล้วก็ปล่อยไป ที่นี้สมมติฐานในการพิจารณา ก็คือ เรามีเจตนาที่จะพิจารณาอยู่บนความไม่มีเรา เราจะพิจารณาเพื่อความดับทุกข์ แล้วเราก็จะรู้ว่าต้องทำอย่างไรเพื่อที่จะไม่ทุกข์
แต่ถ้าเราไม่มีเจตนาที่จะพิจารณาเพื่อความดับทุกข์ แค่อยากศึกษาอยากรู้ในเรื่องนั้น ๆ ก็ต้องเข้าใจว่า เมื่อไหร่ที่เราคล้อยตาม ความทุกข์ก็เกิดขึ้น และเมื่อทุกข์เกิดขึ้นแล้ว เราก็ต้องยอมรับ
แค่เรายอมรับในสิ่งที่กำลังเป็นไป ความทุกข์จะลดลง
แต่ถ้าเราไม่ยอมรับ ความทุกข์นั้นจะตั้งอยู่นาน
พระครูวินัยธรประเสริฐ ฐานังกโร · สำนักวิปัสสนาพัฒนาทางจิต จ.ตรัง · วันอาสาฬหบูชา ๒๕๕๓
